Από παιδάκι σκεφτόμουν πως θα ήμουν, όταν πλέον ενηλικιωνόμουν.Αυτό το πρότυπο ωστόσο όσο περνούσαν τα χρόνια τόσο και έπαιρνε άλλη όψη .Ήταν λες και μαζί με την απομυθοποίση των γονέων η εφηβεία σε έκανε να απομυθοποιείς και τον εαυτό σου.Έτσι η περσόνα του δεκαοκτάχρονου , χαρούμενου,επιτυχημένου και σίγουρου για τις επιλογές του ατόμου μετατράπηκε σε μια καρικατούρα ενός χαρούμενου ,επιτυχημένου και σίγουρα ανίδεου για τις επιλογές του ατόμου.
