Μήνας μπαίνει μήνας βγαίνει και οι γιορτές πάνε και έρχονται.Ένα πέρασμα από την τηλεόραση μπορεί να επιβεβαίση πως πλέον ο Δεκέμβριος έχει μπεί για τα καλά.Ως γνωστόν Δεκέμβριος ίσον Χριστούγεννα.Και Χριστούγεννα ίσον ...Πραγματικά πλέον όταν κάποιος ακούει Χριστούγεννα τι φαντάζεται;Τη Μαρία πάνω σε ένα άλογο ετοιμόγεννη με τον Ιωσήφ να παλεύουν για ένα κατάλυμα ή το πόσο φουσκωμένος θα νιώθει εκείνος από τη γαλοπούλα και πόσο άδειο και έρημο το πορτοφόλι του (!)
Διανύουμε τη περίοδο που όλοι ξεχνούν τις έγνοιες τους και νιώθουν πιο γενναιόδωροι.Φιλανθρωπικές εκδηλώσεις και έρανοι ανακοινώνονται κάθε μέρα ,τονώνοντας το αίσθημα αλληλεγγύης της κοινής γνώμης.Τέτοιες πρωτοβουλίες σαφώς και είναι ευπρόσδεκτες.Ωστόσο θα ήταν θεμιτό να μη κρύβουν άλλου τύπου κίνητρα.Πολλές εκπομπές στη προσπάθεια για τηλεθέαση πατούν πάνω στα γεγονότα ώστε να ''γρατζουνήσουν'' τις ευαίσθητες συναισθηματικές χορδές των τηλεθεατών.Το ειρωνικό στο όλο φαινόμενο είναι ο τρόπος με τον οποίο αλλάζουν θέμα αφότου παρουσιάσουν ''τις δύσκολες στιγμές των συνανθρώπων''.Είναι απορίας άξιο η σύνδεση μεταξύ του δράματος ανέργων και του μενού του γιορτινού τραπεζιου(!)
Όμως επειδή η ζωή ,ασχέτως εορτών,συνεχίζεται η επικαιρότητα τρέχει με φρενήρεις ρυθμούς.Μόνο που οι συγκεκριμένοι ρυθμοί τρέχουν σε ένα κύκλο.Καθώς η ίδια θεματολογία ανακυκλώνεται ξανά και ξανά με ελαφρές διαφοροποιήσεις.Νέοι νόμοι,συνεχής υπαινιγμοί για επερχόμενες εκλογές, κοινωνικές αναταραχές και εικόνες θλίψης περνούν κάτω από το πρίσμα του πολίτη.Και ενώ προσπαθεί να κατανοήσει όλο αυτό το κύμα δεδομένων κάπου στη πορεία χάνεται μέσα στην επιφανειακή και καλοστημένη πρόσέγγιση τους.Χριστούγεννα ίσον... χαρά,λύπη και άγχος .Χαρά γιατί ,όσο ριχό και αν ακούγεται,είναι ένα διάλλειμα από τη ρουτίνα.Λύπη, για εκείνα τα ελάχιστα δευτερόλεπτα που το άτομο αποκτά κοινωνική συνείδηση.Και άγχος, για όλα όσα τον περιμένουν μετά τις γιορτές.Τελικά αυτά τα τρία συναισθήματα δεν άλλαξαν.Χαρά ένιωθαν και εκείνη τη νύχτα όσοι είδαν τη γέννηση ,άγχος και λύπη για όσα θα ακολουθούσαν .Αλλά τότε επικρατούσε και ένα ακόμα συναίσθημα .Η ελπίδα για το καλύτερο.Στη σημερινή εποχή η ελπίδα λησμονείται από πολλούς.Εντούτις αυτή είναι που χαρακτηρίζει τελικά όχι μόνο τα Χριστούγεννα αλλά και κάθε άλλη περίοδο.
Καλό θα ήταν λοιπόν να μην αναλώνεται το άτομο από το δήθεν ''πνεύμα των εορτών '',αλλά καθένας ξεχωριστά να αναρωτηθεί τι είναι για εκείνον ''η γέννηση του Χριστού''...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου