Μισο-άδειο ή μισο-γεμάτο ;

Άραγες πότε θα γίνει το μετρό στη Θεσσαλονίκη;Πότε θα φύγουν οι σκαλωσιές από την Ακρόπολη;Γενικά πότε θα πάψει ολόκληρη η χώρα να τελεί υπό κατασκευή!Εδώ και μήνες ακούγονται σενάρια για επικείμενες συμφωνίες και ίντριγκες μεταξύ πολιτικών ελληνικού και ξένου δυναμικού.Ωστόσο ούτε μια ουσιαστική “κουβέντα” δεν έχει υποθεί.Πέρσυ τέτοιο καιρό όλος ο ελληνικός και ξένος τύπος μιλούσε για τα Μάρμαρα.Καμπάνιες ,συνεντεύξεις ,συγκεντρώσεις .Και πάλι ούτε μια ουσιαστική πράξη.Πράγμα που οδηγεί κάποιον στο εξής σκεπτικό.Τελικά τελειώνουμε ποτέ ό,τι αρχίζουμε;

Δευτέρα μεσημέρι.Εγνατία.Χάος.Οι δρόμοι πλημμυρισμένοι από μεταφορικά μέσα.Αριστερά και δεξιά τα πεζοδρόμια γεμάτα κόσμο.Άλλοι βηματίζουν γρήγορα άλλοι πιο χαλαρά,όπως άλλωστε ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία της πόλης.Τη πορεία όμως όλων αυτών εμποδίζουν λαμαρίνες,σκαλωσιές και άλλα οικοδομικά υλικά.Μάλιστα ,μια περίοδο,  η μία πλευρά του δρόμου είχε διακοσμηθεί και με ένα μοντέρνο είδος τείχους, σε τόνους “λαμαρινέ”. Βέβαια μέχρι πρότινος γίνονταν και έργα.Μηδαμινά αλλά υπαρκτά.Πλέον ,με τη κατάσταση της χώρας , η κατασκευή μετρό αποτελεί πολυτέλεια.Γεννάται όμως ένα ερώτημα.Η κατασκευή του μετρό αποτελεί μια χρονοβόρα και πολυδάπανη διαδικασία.Οι κρατικές μηχανές ήταν και είναι γνώστες αυτού του δεδομένου ,μιας και υπάρχει προγεννέστερη εμπειρία(βλ.μετρό Αθήνας).Εφόσον η χώρα ,εδώ και πέντε χρόνια , πάσχει να ανασυνταχθεί οικονομικά πώς είναι δυνατόν να ξεκινά ένα τέτοιο έργο;!Φυσικά υπήρχε οικονομική υποστήριξη από την Ευρώπη.Όμως μέρος των χρημάτων έπρεπε να καλυφθεί από την ίδια τη χώρα.Με ποιό λοιπόν σκεπτικό ένας νοήμων άνθρωπος επενδύει στη μεταφορά όταν δεν έχει ούτε την υγεία δεδομένη;

Κάποιοι πιο πολιτικά σκεπτόμενοι θα υποστήριζαν πως τα χρήματα αποτελούσαν ανάσα για την οικονομία.Καθώς δε θα χρησιμοποιούταν 100% για την υλοποίηση του αναπτυξιακού έργου.Άλλοι θα υποστήριζαν πως το τότε μέλλον φάνταζε καλύτερο, πράγμα που οδήγησε στην έναρξη εργασιών του μετρό.Όποιο και να είναι πραγματικά το σκεπτικό ,αυτό που μένει σήμερα είναι σταματημένοι γερανοί και αρκετοί άνεργοι στην ουρά του ΟΑΕΔ.

Από την άλλη πλευρά ,τα κοσμήματα της πρωτεύουσας συνοδεύονται και αυτά από κάποιες νεωτεριστηκές πινελιές.Οι σκαλωσιές μπροστά από την μια όψη της Ακρόπολης ,φερ ειπείν, σίγουρα δίνουν ένα πιο θεατρικό ύφος κάνοντας τον εκάτοτε τουρίστα συμμέτοχο στην παράσταση που προφανώς στήνεται εδώ και χρόνια.Οι συγκεκριμένες σκαλωσιές έχουν τοποθετηθεί με σκοπό την αναστήλωση τμημάτων των μνημείων.Η δουλειά που γίνεται είναι προσεκτική και θαυμαστή.Παρόλα ταύτα δε παύει να γίνεται με αργούς ρυθμούς!Και εδώ ακολουθεί το προηγούμενο σκεπτικό με τις διάφορες πλευρές του.Κάποιος τρίτος δικαιολογημένα θα διατύπωνε την απορία “Χρήματα δεν υπήρχαν αλλά και πάλι ,να αφήνοταν όλα στο έλεος του χρόνου;” .

Φυσικά και όχι!Μια αναπτυσσόμενη χώρα ,περήφανο μέλος της Ε.Ε δεν θα είχε παρά να φροντίσει για την ανάπτυξη και  βελτίωση της.Μέσα, εντούτοις, σε όρια που μπορεί να τηρήσει.

Η Ευρώπη δημιουργήθηκε ώστε να αλληλοϋποστηρίζονται οι χώρες.Και όχι να αποτελεί χορηγό της  κάθε επιχείρησης-χώρας.Αν και τελευταία ένας από τους θεσμούς που βάλλονται είναι και αυτός της Ενωμένης Ευρώπης.Της οποίας το επίθετό έχει σίγουρα χαθεί.

Όταν όλα λοιπόν είναι ημιτελή , η επιβολή της “δημοκρατίας” φαντάζει το λιγότερο γελοία.Σε ένα κράτος που ελλείπεται οργάνωσης,ουσιαστικού ενδιαφέροντος και σαφή προγράμματος η όποια επιβολή νόμου ή τάξης φαντάζει παρωδία.Αφού νόμοι και τάξη ισχύουν μόνο για όλους πλην των άμεσα εμπλεκόμενων.Δεν είναι τυχαία άλλωστε η λογική “παραθυράκι στο παραθυράκι”.Κάτοχοι των  κλειδιών όμως ,είναι  συνήθως οι δημιουργοί  των παραθύρων...

Εικόνα από:

http://kozanionline.blogspot.gr/2013_05_27_archive.html